Orwell. Papierowe kamienie.

Dystopia a utopia: Orwell a społeczeństwo cyfrowe. 5 lat minęło od tej mojej refleksji. Wtedy widać miałem więcej czasu na formę i jej rozbudowę. Podobnie – równo 5 lat od refleksji na temat Syrii i, na tym przykładzie – reality check w zakresie interpretacji rzeczywistości. Stone Age To, że nie piszę nie oznacza, że nie myślę. Nie piszę z rozmysłem. Wolę nie sklejać tych myśli razem. Dlaczego? To trochę tak jak z całym humanizmem. Idee bez możliwości urzeczywistnienia się pozostają ideami a nie rzeczywistością. Siła argumentu to nie to samo co argument siły.   Integralność, uniwersalność i wolność jako chaos,...

Post-truth? Parallel-truth. Prawda to technika.

Prawda równoległa. Nie tylko sama prawda jest równoległa, ale także jej natura. Prawda nie-uzgadnialna z natury. Jedynie jej przebieg w czasowości dostarcza potencjalności podobieństw. Możliwych związków pomiędzy ideami. Ale nie natur tych idei. Prawda nieuzgadnialna. Prawda nie-dążąca, lecz samoistna. Prawdy. Można powiedzieć, prawdy narracyjne. Mieszczące-się, zamieszkujące, określające-się wewnątrz samych-siebie. Post-truth to klęska jednego, konkretnego sposobu pojmowana prawdy. Przegrana jednej definicji tego-samego, samego-siebie. Zniszczenie uzgodnionego. A przynajmniej koncepcji dającego-uzgodnić-się. — Instrumentalne przedstawienie >>prawdy<< określa każdą próbę realnego stosunku człowieka do >>prawdy<<. Tu-bycia (Dasein). Prawda to technika. Prawda jest środkiem do celu, jest działaniem.

Wojna permanentna

Permanentna wojna różni się tym od wojny totalnej, że nie może się zakończyć. Nie musi. I nie ma sensu w kończeniu „się”. Wojna permanentna nie dąży do unicestwienia przeciwnika, ale do utrzymania przeciwnika przy życiu. Wojna permanentna oznacza chęć utrzymania przeciwnika przy życiu dla własnej egzystencji. Egzystencji opartej o nieustanną mobilizację sił, środków i retoryk. Permanentność to stan napięcia psychicznego zastępujący racjonalność. Wojna permanentna kieruje się wyłącznie własną logiką. Logiką dynamicznego oczekiwania. W tym przypadku destrukcja, w odróżnieniu od ideologii kapitalistycznej, nie służy postępowi, ale podtrzymaniu permanentności. Służy zawsze nieujawnionemu czemuś. Permanentność to stan totalności umysłowej, podporządkowującej każde teraz przyszłemu...

Deflacyjna logika wiedzy

Wiedza wytwarzana przemysłowo nie pozostawia innego wyboru niż – nie wiedzieć. Negacyjny względem samej siebie charakter nauki uprzemysłowionej, tym bardziej oddziałuje na człowieka, im sama nauka zyskuje na znaczeniu w naszym życiu. Nauka – dosłownie – generuje postęp, czy też lepiej powiedzieć – rodzaj symultanicznej niestałości. Paradygmat nie jest w stanie przetrwać wystarczająco długo, aby dotrwać swojego chronologicznego upadku. „Wiem, że nic nie wiem” przybiera postać „Wiem, że nie warto wiedzieć”. Symultaniczna niestałość zamienia wiedzę w praktykę kulturową. Jeśli uczymy się symultanicznie, różnych dyscyplin, w różnorodny sposób, w oparciu o zdywersyfikowane metody – wiedza może powstawać ze wszystkiego. Albo z...

Rationality is not a reason

Temporalność i nagłość to objawy tej samej choroby. Braku powodu dla przyszłości. A to oznacza, że racjonalność tym powodem nie jest. Racjonalność doprowadziła nas do nieracjonalności. Może zatem tym, co konstytuuje racjonalność jest nieracjonalność przedstawiająca się racjonalnie? Świat powinien być… Świat jest… „Świat” to pojęcie przedstawiające się jako racjonalne. Jeśli nie ma boga, nie ma pozaracjonalnego – to racjonalność nie wystarczy. Racjonalność jest sposobem. Racjonalność jest sposobem, który zawiódł. Racjonalność jest sposobem dążenia, ale nie dążeniem samym w sobie. Do czego dążymy? Dlaczego? Czy „to” jest racjonalne? Rationality is not a reason.

Temporalność czy Nagłość?

Koncepcja temporalności wciągnęła mnie. Chyba ze względu na swoją atrakcyjność teoretyczną. Czy jednak atrakcyjność jest tym, czego szukamy? Być może. Tak chciał Kuhn. I tak formułuje się nauka. Ale nie filozofia. Filozofia nie schlebia tłumom. Filozofia ma… filozofia schlebia tylko jednej osobie. W tym sensie, dobrze ukazuje strukturę rzeczywistości. Bowiem nawet sztuka potrzebuję kogoś więcej niż artysta – widza, odbiorcy, uczestnika. Struktura: – masy – my – ja Temporalność doprowadziła nas do natychmiastowości, nagłości. Nie temporalność ale natychmiastowość nagłości. Nie „dynamika”. Dynamika to struktura procesów. To coś, co można nagrywać i odtwarzać z „inną dynamiką”. Nagłość nie może zostać zapisana...

Kto nas posiada?

Czym różni się sprzedawanie intymności umysłu od sprzedawania intymności ciała? Jeśli w społeczeństwie cyfrowym możemy cokolwiek zdecydować, to tylko to, komu sprzedajemy swoje dane. Ciało jako obraz umysłu jest tylko częściową rzeczywistością, a nigdy całą prawdą. Wiedza na temat struktury umysłowości jest tym co pozwala tworzyć reprezentacje. Pozwala tworzyć kody.

filozofia po góralsku czy filozofia na żądanie?

Sama potencjalność zmienia relacje. Filozofia samotności pozbawiona jest filozofii kolektywności. Integralność jest częścią tożsamości. Integralność pojawia się tam, gdzie jest obecna izolacja. Odmienność retoryk. Jeśli tworzymy coś, co pozbawione jest możliwości dekonstrukcji, pozbawiamy się kontroli. Jedynym sposobem adaptacji jest bycie-poza. Odrzucenie systemu jako holistycznej całości. Nie tylko, jako emanacji praktycznej, ale przede wszystkim jako spektrum filozoficznego. Pozostawiony, dostępny wgląd jest wglądem w bycie-poza. Jest tworzącym izolację, jest tworzącym tożsamość. Jest byciem-nie-tam – jest byciem tu. Bycie-poza jest własną strukturą przekształceń nie integrującą się z byciem-tam. Filozofia samotności ma własną dynamikę, niezależną od przekształceń w ramach filozofii kolektywności. Suma zawsze będzie...