Temporalność czy Nagłość?

Koncepcja temporalności wciągnęła mnie. Chyba ze względu na swoją atrakcyjność teoretyczną. Czy jednak atrakcyjność jest tym, czego szukamy? Być może. Tak chciał Kuhn. I tak formułuje się nauka. Ale nie filozofia. Filozofia nie schlebia tłumom. Filozofia ma… filozofia schlebia tylko jednej osobie. W tym sensie, dobrze ukazuje strukturę rzeczywistości. Bowiem nawet sztuka potrzebuję kogoś więcej niż artysta – widza, odbiorcy, uczestnika.

Struktura:
– masy
– my
– ja

Temporalność doprowadziła nas do natychmiastowości, nagłości.

Nie temporalność ale natychmiastowość nagłości.

Nie „dynamika”. Dynamika to struktura procesów. To coś, co można nagrywać i odtwarzać z „inną dynamiką”.

Nagłość nie może zostać zapisana ani odtworzona. Nagłość „nie trwa”. Nagłość wymyka się analizie.

Analiza nagłości tworzy temporalność. Temporalność to wstrzymanie czasu.

Nagłość jest nieuświadomiona, niezaplanowana, pozastrukturalna.